Paris Moda Haftası, bu yıl da beklendiği gibi modanın geçmişi ve geleceği arasında bir denge arayışının sahnesine dönüştü. Büyük markaların koleksiyonları, hem kendi tarihleriyle hem de değişen tüketici beklentileriyle nasıl hesaplaştıklarının bir göstergesiydi. Chanel ve Louis Vuitton, farklı yöntemlerle benzer bir soru sordu: Moda, gelenekten ne kadar uzaklaşabilir; geleceğe nasıl uyum sağlar?
Chanel’in defilesi, Paris’in geçici sergi mekânlarından Grand Palais Éphémère’de gerçekleşti. Girişte izleyicileri karşılayan, markanın klasik siyah kurdelesinden esinlenmiş ama çelikten inşa edilmiş dev bir yapıydı. 368 metre uzunluğunda ve neredeyse bir cadde genişliğindeki bu mimari form, koleksiyonun genel yaklaşımını özetliyordu: Geleneksel olanın modern ve sağlam bir yorumu.
Podyumdaki koleksiyon, markanın bilinen kodlarına sadık kaldı. Grenadin ipek tüvit ceketler, ruj kırmızısı, ekru ve siyah tonlarıyla dikkat çekti. Klasik Chanel şapkaları kurdele detaylarıyla tamamlandı; elbiselerde trompe l’œil tekniğiyle optik illüzyonlar yaratıldı. Aksesuar tasarımları, koleksiyonun en fazla dikkat çeken unsurlarındandı. Çapraz kullanılan zincir askılı minik çantalar ve tenis topu büyüklüğündeki inci detayları, markanın aksesuar konusundaki ticari başarısını sürdürmekte kararlı olduğunu gösteriyordu.
Yeni kreatif direktör Matthieu Blazy’nin göreve başlamasına haftalar kala düzenlenen bu defile, geçiş döneminin bir özetiydi. Blazy’nin Chanel’e nasıl bir yön vereceği, sektörde en çok merak edilen konulardan biri. Bottega Veneta’daki önceki işleri, sadelik ve yenilik arasında kurduğu dengeyle dikkat çekmişti. Chanel’de bu çizgiyi koruyup korumayacağı yakında netleşecek.
Louis Vuitton, Chanel’den farklı olarak, hikâye anlatımına ve sinematik unsurlara daha fazla yer verdi. Nicolas Ghesquière’in koleksiyonunda, lüks tren yolculukları ve geçmişin sinema estetiğinden izler vardı. Koleksiyon, Orient Express temasını taşıyan devoré kadife elbiseler, ipek türbanlar ve salaş örgü kazaklarla açıldı. Marilyn Monroe’nun Bazıları Sıcak Sever filminden esinlenen kıvrımlı elbiseler koleksiyonun ana hatlarından birini oluşturdu.
Louis Vuitton, son birkaç sezondur seyahat ve nostalji temalarını işliyor. Bu yaklaşım, markanın geleneksel bagaj ve valiz üretiminden gelen mirasına da göndermede bulunuyor. Ancak bu sezon, daha belirgin bir sinema etkisi vardı. Defilenin koreografisi ve ışık kullanımı, adeta bir film setini çağrıştırıyordu.
Saint Laurent, moda tarihinde önemli figürler üzerinden güçlü bir mesaj verdi. Kate Moss ve Catherine Deneuve gibi isimlerin podyuma çıkması, markanın “zamansız” olma iddiasının altını çizdi. Koleksiyonun genelinde, Yves Saint Laurent’in 1980’lerde geliştirdiği üçgen silüetlere dönüş vardı. Geniş omuzlu ceketler, dar kesim kalem eteklerle kombinlenmişti. Leopar desenler ve neon renkler, koleksiyonun diğer öne çıkan unsurlarıydı.
Defile, Saint Laurent’in klasik çizgisinden uzaklaşmadan, dönemin ruhuna nasıl uyum sağladığının bir örneği olarak değerlendirilebilir. Kreatif direktör Anthony Vaccarello’nun, markanın tarihini modernize etme çabasının sürdüğü görülüyor.
2025 Paris Moda Haftası’nın genel izlenimi, büyük markaların geçmişlerini koruma ve geleceğe adapte olma çabaları etrafında şekillendi. Chanel, mimari bir anlatımla sağlamlık ve zarafeti birleştirdi. Louis Vuitton, sinema dili ve seyahat teması üzerinden nostalji yarattı. Saint Laurent ise tarihinden aldığı referanslarla modern figürlere yöneldi.
