Cannes 2025 atmosferiyle öne çıktı. Bir yanda kıyıya vuran yağmurla boş kalan plaj sinemaları, diğer yanda kırmızı halıya geri dönen tanıdık ama tartışmalı yüzler… Ve tabii, salonları dolduran filmler: bazen çok kişisel, bazen fazlasıyla politik, bazen de distopik. 2025 Cannes Film Festivali, sadece gösterişli galalarla değil; sessizlikleriyle, dönüşleriyle ve hissettirdikleriyle iz bıraktı.
Fatih Akın, sekiz yıl aradan sonra Cannes Film Festivali’ne Amrum ile güçlü bir dönüş yaptı. Cannes Première bölümünde dünya prömiyerini gerçekleştiren film, gösteriminin ardından dakikalarca ayakta alkışlandı. Almanya’nın kuzeyindeki Amrum Adası’nda geçen bu dokunaklı hikâye, savaşın son günlerinde kimlik, ideoloji ve büyüme sancılarını odağına alarak izleyicileri derinden etkiledi.
Akın, senaryosunu Hark Bohm’un çocukluk anılarından yola çıkarak kaleme aldığı filmde, 12 yaşındaki Nanning’in gözünden Nazi rejiminin çöküşünü sade ama sarsıcı bir dille anlatıyor. Hitler Gençliği üyesi olan Nanning’in perspektifinden aktarılan bu öykü, savaşın yalnızca cephede değil, evin içinde de nasıl yıkım yarattığını gözler önüne seriyor. Film, bir çocuğun adım adım masumiyetini yitirerek gerçeklerle yüzleşmek zorunda kaldığı bir büyüme sürecine odaklanıyor.
Akın, savaşın son günlerini büyük bir görsel sadelikle resmederken, Karl Walter Lindenlaub’un sinematografisi bu yalın anlatımı ustalıkla destekliyor. Amrum Adası’nın uçsuz bucaksız manzaraları, dönemin karamsar ruh halini yansıtırken; doğal ışıkla çekilen sahneler filme şiirsel bir gerçekçilik katıyor. Film müzikleri ise duygusal yoğunluğu artırıyor ancak asla anlatının önüne geçmiyor.
Amrum, Fatih Akın’ın filmografisinde özel bir yer edinmeye aday. Yönetmenin Cannes’daki beşinci resmi seçkisi olan film, daha önce De l’autre côté ile kazandığı En İyi Senaryo Ödülü’nden sonra gelen en kişisel yapımlarından biri olarak öne çıkıyor. 1945 yazında geçen bu hikâye, savaşın gölgesinde bile çocukluk, sevgi ve insani bağların nasıl varlığını sürdürebildiğini büyük bir incelikle anlatıyor.
Uluslararası basın da Amrum’a büyük ilgi gösterdi. Reuters, filmin Almanya’nın Nazi geçmişiyle yüzleşme sürecine ayna tuttuğunu vurgularken, Die Welt, Cannes’ın alışık olmadığı bir anlatıyla karşı karşıya olduğumuzu belirtti. Cineuropa, filmi Nazi rejiminin çöküş günlerinde geçen dokunaklı bir büyüme hikâyesi olarak tanımlarken; The Wrap, Akın’ın sadeliğin gücünden beslenen etkileyici bir anlatı yarattığını ifade etti.
Filmin ardından Hyde Beach’te düzenlenen galaya Fatih Akın ve oyuncu kadrosu eksiksiz katıldı. Bu özel gece, dünya basınından çok sayıda gazetecinin yoğun ilgisine sahne oldu. Akın, sempatik ve içten tavırlarıyla dikkat çekerken, gece boyunca basın mensuplarının ilgi odağı haline geldi.
Bu yıl Cannes’ın en çok konuşulan anlarından biri, Kevin Spacey’nin beklenmedik sahneye dönüşüydü. Resmî programda yer almayan Oscar’lı oyuncu, Better World Fund’ın yardım gecesinde “yaşam boyu başarı” ödülü aldı. Spacey hakkında açılan davalar beraatla sonuçlandı, ancak 2024’te yayınlanan Spacey Unmasked belgeselindeki yeni iddialar, tartışmaları yeniden alevlendirmişti.
Cannes’daki ödül töreni, Spacey’nin rol aldığı İngiliz yapımı The Awakeningin tanıtımıyla da örtüştü. Filmde dünyayı yöneten karanlık bir örgüt liderini canlandıran Spacey, sinemaya sessiz ama hesaplı bir dönüş yapmış oldu. Kırmızı halıya çıkıp çıkmayacağı konuşuldu ama kesinleşmedi. Geri dönüşü alkış kadar soru da getirdi.
Tom Cruise’un dönüşü ise çok daha görkemliydi. Mission: Impossible – The Final Reckoning’in dünya prömiyeri Cannes’da yapıldı. Serinin sekizinci ve son filmi, Cruise’un fiziksel sınırları zorladığı ve yapay zekâya karşı savaştığı sahneleriyle dikkat çekti. Cannes’daki gala gösterimi dakikalarca ayakta alkışlandı.
Cannes 2025’in en anlamlı anlarından biri, Nicole Kidman’ın “Women in Motion” ödülünü almasıydı. Kering Vakfı’nın her yıl sinemada kadın temsiline katkı sunan isimlere verdiği bu ödül, bu kez yalnızca oyunculuk kariyerine değil, Kidman’ın yıllardır sürdürdüğü sessiz ısrara verildi.
2017’de “Her 18 ayda bir kadın yönetmenle çalışacağım” diyen Kidman, sekiz yılda tam 27 kadın yönetmenle film yaptı. Bu sadece sözle değil, yapımcı olarak da arkasında durduğu bir niyetin ürünüydü.
Ödül töreni öncesindeki söyleşide, “Bu kadınlar için bu tek şans olmamalı,” dedi. “Erkek yönetmenler başarısız olabilir ama ikinci şansı alırlar. Kadınlar içinse genelde bu son olur.”
Kamera arkasına geçme tekliflerine ise net bir yanıtı var: “Hayır.” Onun için esas mesele, başkalarının kamera arkasına geçebilmesi. Ve onlara bu alanı açmak.
Cannes deyince çoğu kişinin aklına kırmızı halı gelir ama festivalin kalbi asıl gece plajda atar. Cinéma de la Plage, yıldızların altında halka açık film gösterimleriyle festivalin en samimi yanıdır.
Côte d’Azur’nun beklenmedik yağmurları, gösterimleri neredeyse tamamen vurdu. John Woo’nun Hard Boiled’ı, Billy Wilder’ın Sunset Boulevard’ı, Tony Gatlif’in prömiyer filmi Ange… Hepsi neredeyse boş sandalyelere oynadı. Oysa burası sinemanın halka ait olduğunu hatırlatan ender alanlardandı. Bu nedenle yağmur sadece hava durumunu değil, festivalin ruhunu da etkiledi.
